audioprzewodnik

Wieża trynitarska

Jest pozostałością po dawnym kościele Świętej Trójcy, który od XIII w. pełnił funkcję świątyni parafialnej.

W 1320 r. książę jaworski Henryk I ufundował w Lubaniu klasztor św. Marii Magdaleny i przekazał mu prawa patronackie nad wzmiankowanym kościołem.

Od 1760 r., kiedy to padła ofiarą pożaru, świątynia nie podniosła się z ruin. W XIX w. rozebrano jej bryłę, pozostawiając wieżę, która przetrwała do dziś.

Nazwa „wieża trynitarska” nawiązuje do łacińskiego „trinitas”, oznaczającego trójcę.

Kościół Świętej Trójcy był pierwotnie budowlą orientowaną, wzniesioną na planie krzyża w stylu romańskim. Wieża przylegała do nawy głównej od strony zachodniej. W XV stuleciu w konstrukcji kościoła dokonano gruntownych zmian, które nadały mu wyraźne cechy gotyckie. Zarówno wieża, jak i kościół zostały wzniesione z bazaltowego kamienia łamanego oraz cegły.