Obserwacje astronomiczne -Słońce i Księżyc

Karol Kobiałkowski- uczeń klasy I   Gimnazjum nr 2 im. Mikołaja Kopernika w Lubaniu rozwija jedną ze swoich pasji , którą jest astronomia. Fotografuje  ciekawe obiekty i zjawiska na niebie. Obserwacje astronomiczne  nocnego nieba są z założenia oczywiste lecz czy można obserwować inne obiekty i to w dzień? Oczywiście, że tak- to Słońce. Najpiękniejsza i najbliższa nam gwiazda, która powoduje , że każdy dzień w jego blasku dodaje nam energii do życia i uśmiech na twarzy.

Poniższe zdjęcia przedstawiają sfotografowane przez  Karola Słońce  wraz z widocznymi plamami na jego tarczy oraz  Księżyc i jego krater  uderzeniowy Tycho. Plama słoneczna  to widoczny ciemniejszy obszar na powierzchni Słońca (fotosfera), którego cechami są temperatura niższa niż temperatura otoczenia i silne pole magnetyczne 

UWAGA: Obserwowanie Słońca gołym okiem, bez odpowiednich filtrów do tego przeznaczonych grozi trwałym uszkodzeniem lub utratą wzroku. Podczas obserwacji zjawisk związanych ze Słońcem należy zachować szczególną ostrożność.

Pamiętaj: Kilka sekund nieuwagi to utrata wzroku na całe życie.

Do obserwacji tego typu zjawisk, najlepszą i najbezpieczniejszą metodą obserwacji jest metoda projekcji  czyli rzut obrazu słońca na płaszczyznę. Jeżeli nie posiadasz żadnych filtrów ochronnych, dozwolone jest i wręcz nieszkodliwe kilkusekundowe zerkanie przez odpowiednio ściemniające przypadkowe przyrządy takie jak dyskietka, ciemne okulary lub zwykła okopcona szybka. Pamiętaj , że przyrządy zatrzymują tylko światło ( promieniowanie widzialne) ale dalej przepuszczają szkodliwe niewidzialne promieniowania , w tym ultrafioletowe. Patrząc przez takie przyrządy należy pamiętać o krótkich przerwach aby oczy odpoczęły.

Poniższe zdjęcie przedstawia Księżyc z widocznym  kraterem uderzeniowym Tycho. Jest to stosunkowo młody krater, jego wiek jest szacowany na 108 milionów lat. Charakterystyczną cechą Tycho jest system promieni rozchodzących się wokół krateru. Ich długość dochodzi do 1500 km. Średnica krateru wynosi 85 km, a głębokość przekracza 4,46 km. Tycho powstał w wyniku kolizji z planetoidą.

Do wykonania powyższych zdjęć uczeń użył teleskopu Celestron Astromaster 114 EQ, filtru słonecznego oraz aparatu cyfrowego .