Pomnik Ku Czci Poległych w I WŚ Żołnierzy z Lubańskiego Garnizonu

Pomnik, przed którym stoisz, został odsłonięty 20 września 1925 roku z inicjatywy związku weteranów II batalionu 19. Pułku Piechoty von Courbiere’a (2. Poznańskiego). W pułku tym służyli głównie Polacy z Wielkopolski, dlatego zwany był „Pułkiem Polskim” lub „Pułkiem Kaczmarków” – od najpopularniejszego w tym rejonie nazwiska. Batalion, w związku z wybuchem powstania wielkopolskiego, został dyslokowany do Lubania w 1848 roku i pozostał w miejscowych koszarach aż do 1914 roku. Po wybuchu I wojny światowej skierowano go na front zachodni, gdzie walczył głównie we Francji.

Na pomniku upamiętniono straty, jakie jednostka poniosła podczas walk: 23 oficerów, 81 podoficerów, 491 szeregowych żołnierzy.

Po II wojnie światowej pomnik wysadzono, a jego fragmenty leżały porozrzucane na terenie parku. W 2018 roku monument został odrestaurowany przez Stowarzyszenie Miłośników Górnych Łużyc.