Klasztor Magdalenek

Sprowadzone z Marsylii w 1217 roku do Nowogrodźca nad Kwisą białe damy, jak nazywano pierwsze magdalenki w związku z kolorem strojów, miały stanowić – wg fundatorki księżnej Jadwigi Śląskiej – remedium na rozwiązłe życie kobiet ówczesnej epoki. W 1320 roku, dzięki staraniom księcia ziębickiego i jaworskiego Henryka, powstał konwent w Lubaniu, który wkrótce stał się główną siedzibą sióstr magdalenek.

Do II wojny światowej siostry prowadziły w Lubaniu dom opieki dla osób starszych i szpital dziecięcy. W 1945 r. zabudowania klasztorne (znajdujące się w obrębie murów obronnych) zostały doszczętnie spalone, a majątek upaństwowiony. Część sióstr przesiedlono do Niemiec. Pozostała garstka sióstr-Polek stworzyła praktycznie nowe zgromadzenie. Obecnie zakon zmienił charakter z kontemplacyjnego na apostolski.

W siedzibie klasztoru można zwiedzać wystawę "Przetrwać na przekór losowi - z dziejów klasztoru św. Marii Magdaleny od Pokuty w Lubaniu".