Budynek Dawnej Szkoły Łacińskiej

Wzniesiony został pod koniec XVI wieku w miejscu określanym przez dawnych mieszkańców Lubania mianem Dołu (niem. im Grunde). Wcześniej stała tu kaplica św. Jerzego i stara szkoła. Współczesne elewacje pochodzą z 1914 r. nad drzwiami wejściowymi widać kamienne obramienie drzwi z datą 1752 – symbolizującą ukończenie jednego z remontów. Obok wmurowana jest tablica fundatorów: Adriana Albinusa i jego małżonki Anny Wigand.

Działająca w budynku wczesnonowożytna szkoła łacińska odegrała ogromną rolę w historii Lubania. Bez niej dziedzictwo kulturowe miasta byłoby znacznie uboższe. Kształciła na wysokim poziomie, dzięki czemu jej absolwenci trafiali oni do grona wybitnych teologów. Mury szkolne opuściło co najmniej dwóch autorów znanych protestanckich pieśni religijnych z XVII w.

Obecnie w budynku mieszczą się Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej i Straż Miejska.