Stający przed Tobą masywny, bazaltowy budynek to Dom Solny (zwany niegdyś też domem zbożowym). Wysoki na 22 metry obiekt wzniesiony z inicjatywy Rady Miasta w 1539 roku jest równolatkiem lubańskiego ratusza. Wybudowano go pomiędzy murami obronnymi, stąd też jego solidna konstrukcja, przystosowana była również do celów obronnych.
W 1807 roku, w czasie wojen napoleońskich, w murach magazynu zostało założone więzienie dla żołnierzy. Natomiast w pierwszej połowie XX w. służył on za remizę strażacką. Podobnie zresztą wykorzystywali go polscy mieszkańcy miasta po roku 1945, urządzając tam również zakład naprawy pojazdów oraz stację transformatorową. Przedwojenni lubanianie wykorzystywali Dom Solny w roli tła do inscenizacji historycznych, a na placu przed magazynem wystawiano sztuki o historycznej treści.
Ciekawostka:
10 sierpnia 1673 roku na szczycie dachu Domu Solnego przysiadło 10 bocianów. Jeden z nich był czarny. Ptaki siedziały na dachu do następnego dnia, budząc żywe emocje wśród lubanian.