Dom Pod Okrętem

Podążając wzrokiem wzdłuż murów obronnych dostrzeżesz budynek o niezwykłym kształcie. Jest to barokowy Dom pod Okrętem, który dawni mieszkańcy Lubania nazywali „Okrętem” (Das Schiff).

Nazwa obiektu z jednej strony nawiązuje do wyglądu całego budynku, który może się kojarzyć z odwróconym kadłubem dawnego żaglowca. Z drugiej zaś odwołuje się do płaskorzeźby umieszczonej nad frontowymi drzwiami budynku przedstawiającej statek na wzburzonym morzu. Płaskorzeźba przypomina czasy, kiedy to produkt lokalny (jakim było sukno) trafiał drogą morską do dalekich krajów.

Budynek został wzniesiony w 1715 r. przez Johanna Gottlieba Kirchofa, słynnego lubańskiego kupca handlującego suknem. W latach 20. XX wieku lokalny uczony Fritz Bertram przedstawił władzom miejskim koncepcję adaptacji budynku na potrzeby muzeum miejskiego. Myślą przewodnią powstającego muzeum było udokumentowanie historii lubańskiego przemysłu tekstylnego. W muzeum zachowano pierwotny układ pomieszczeń i przeprowadzono pracochłonną renowację barokowej sztukaterii. Na parterze wykonano aranżację kupieckiego biura oraz warsztatu tekstylnego. Na pierwszym piętrze urządzono pomieszczenia mieszkalne i izbę cechu, a na ostatniej kondygnacji ekspozycję poświęconą historii miasta.

Obecnie obiekt jest siedzibą urzędu skarbowego.

Ciekawostka: Jeden z właścicieli zabytku Johann Friedrich Rost stworzył w budynku namiastkę muzeum, a przy tym stał się dla zwiedzających przewodnikiem po świecie niesamowitych legend. Opowiadał on o podziemnych schadzkach zakonników z mniszkami, ruchomych naściennych grafikach, które po usunięciu pojawiały się znowu czy ukrytym skarbie kobyły. Warto również zaznaczyć, że właśnie w Domu pod Okrętem odnaleziono pierwsze pochówki popłodowe (czyli gliniane naczynia będące dowodem rytuałów dawnych lubanian). Jeśli jesteś ciekaw historii dawnej obyczajowości mieszkańców, zachęcamy do odwiedzenia wystawy tematycznej w Muzeum Regionalnym w Ratuszu. 

Blisko miejsca, w którym się znajdujesz, istniała dawniej Brama Zgorzelecka, jedna z czterech w mieście. Tuż za murami i fosą miejską rozciągało się Przedmieście Zgorzeleckie, na terenie którego z początkiem XI wieku powstał kościół, a potem szpital św. Jakuba. Tędy również przebiega szlak pielgrzymkowy - droga św. Jakuba. W całej Europie jest niewiele miejsc, w których schodzą się więcej niż dwa pątnicze szlaki. W Lubaniu, dokładnie w dzielnicy Uniegoszcz przy kościele pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, krzyżują się aż trzy pątnicze szlaki: Dolnośląska Droga św. Jakuba, Via Regia (Droga Królewska) oraz sudecki szlak Via Cervimontana.

Ciekawostka: Via Regia to nazwa Drogi Królewskiej. Znajdowała się pod nadzorem władcy, jednak obowiązek utrzymania porządku należał do właścicieli przyległych doń działek, którzy nie dbali o jej stan. Termin Via Regia jako pierwszy wprowadził w 1732 lubanianin Johann Fridrich Schwartz w swojej pracy doktorskiej, którą można znaleźć w jednej z gablot w lubańskim muzeum.